Μήπως να μιλούσαμε για κάτι άλλο?

Ίσως και να μας προβληματίζει καμιά φορά το γεγονός ότι δεν προβληματιζόμαστε, δεν συμφωνείτε? Φτάνοντας βιαστικά στο σπίτι, δεν είχα ουσιαστικά τίποτα σημαντικό να πω στον εαυτό μου! Αυτό από μόνο του θα μπορούσε να είναι σχεδόν ανησυχητικό, η αρχή μιας παθογένειας με την ευρεία έννοια του όρου.

Ένα βασικό ερώτημα βέβαια είναι το με ποια βάση κρίνει  κανείς τη σημαντικότητα ενός θέματος. Όμως κακά τα ψέμματα! Το σημαντικό είναι αυτό που σου μένει στο τέλος της μέρας και το σκέφτεσαι μία και δύο φορές. Και σου ταλανίζει τη σκέψη. Και σου βαραίνει το συναίσθημα. Και σε προβληματίζει από πολλές απόψεις. Το σημαντικό είναι αυτό που αυθύπαρκτα ξεπερνά την ασημαντότητα των υπολοίπων. Αυτό που επιβιώνει της λήθης. Αυτό που αξίζει και το ξέρεις και συ ότι αξίζει χωρίς καμία αμφιβολία.

Το σημαντικό είναι αυτό που αντιπροσωπεύει και την ύπαρξη αυτού του blog. Μόνο τα σημαντικά εδώ! Όχι μόνο τα όμορφα. Όλα όσα αξίζουν, όμορφα και άσχημα, αρκεί να είναι αξιοσήμαντα, αξιομνημόνευτα!

Και τι είναι αυτό που πρώτα πρώτα σκέφτηκα ταυτόχρονα με την έννοια της αξίας? Ούτε καν εγώ δεν θα το μάντευα, καθώς θα περίμενα αυθόρμητα την -εμπνευσμένη από των ήχο των δαχτύλων, που ακουμπούν προσεκτικά τα πλήκτρα- φαντασία του νου μου, να δώσει μια εύκολη ή δύσκολη λύση.

Η αξία είναι στη συμμετοχή!

Αυτή είναι η αξία! Στο να συμμετέχεις. Στο να είσαι πάντα εκεί. Στο να μην απομακρύνεσαι από ό,τι αγαπάς. Στο να κάνεις όλα αυτά που σε γέμιζαν πάντα, με την ίδια διάθεση όπως την πρώτη σου φορά. Στο να αντιπαλεύεις το προσωπικό σου ρολόι.

Αυτή είναι η αξία! Στο να αρνείσαι τις σειρήνες της εποχής. Στο να παραμένεις πιστός σε όσα σε έφτιαξαν χρόνια τώρα, όπως ακριβώς είσαι, χωρίς να δειλιάσεις ούτε μια στιγμή να αποτινάξεις τα λάθος στερεότυπα που υιοθέτησες από κεκτημένη ταχύτητα, αλλά να μην αρνηθείς ούτε στιγμή να ζήσεις ως ένας σύγχρονος άνθρωπος.

Αυτή είναι όντως η αξία! Να είσαι ΕΣΥ χωρίς φτιασιδώματα. Χωρίς τους εξαναγκασμούς του περίγυρου. Χωρίς όλα αυτά που σε απομακρύνουν από αυτό που από μικρός ονειρεύτηκες να γίνεις. Χωρίς όλα εκείνα που απλά σε απομακρύνουν…

Εσύ που διαβάζεις αυτήν εδώ τη γραμματοσειρά, πόσα από τα όνειρα που είχες παιδί έχεις πραγματοποιήσει? Πόσο αληθινός και αξιόπιστος εμφανίστηκες έναντι των δικών σου προσδοκιών στο πέρασμα του χρόνου? Ήσουν πάντοτε εκεί για σένα, είτε σε ένα είτε σε δύο μέρη? Ήσουν ΜΑΖΙ σου?

Η αξία είναι στη συμμετοχή!

Με τα γράμματα τονισμένα. Όχι όμως και το θαυμαστικό! Γιατί για κάποιους ανθρώπους, η συμμετοχή είναι απλά δεδομένη. Κάποιοι άνθρωποι είναι πάντοτε εκεί…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s