ΑΓΑΠΗ

Και να που τίποτε δε μένει το ίδιο στη ζωή. Τίποτε και ποτέ δεν νικά τον εαυτό του. Καθετί που έχει ΨΥΧΗ σ’ αυτό τον κόσμο καθρεφτίζεται στο μεγάλο καθρέφτη του χρόνου και βλέπει ένα παραλλαγμένο είδωλο. Άνθρωποι, ζώα, ιδέες, αισθήματα, απόψεις… όλα! Και ποιος μπορεί να δει καλύτερα και αντικειμενικότερα το είδωλο αυτό? Κάποιος που θα ήθελε να μην το είχε δει ποτέ αναλλοίωτο. Κάποιος που δεν ανέχεται ούτε τη σκέψη της φθοράς. Κάποιος που είναι μαλωμένος με τους καθρέφτες, με το χρόνο, με τον εαυτό του και με τα πάντα!

Κι αν αυτό εδώ το γράμμα προσδοκά να μιλήσει στις ψυχές των ανθρώπων, είναι γιατί βάλθηκε να καταπιαστεί με ό,τι πολυτιμότερο έχει να επιδείξει η ανθρώπινη υπόσταση. Μια ματιά να ρίξει κανείς εκεί επάνω δεξιά, το γράφει καθαρά! Ιστολόγιο για Αγάπες και Εραστές! Μα είναι δυνατόν?

Αγάπη. Μία απλή λέξη. 5 απλά γράμματα του ελληνικού αλφαβήτου. Και πίσω από αυτά, το νόημα μιας ολόκληρης ζωής.

Θα ήθελα να πιστεύω πως η αγάπη, θα μπορούσε άνετα να περιγραφεί, έτσι ακριβώς όπως περιγράφει ο Μ. Κούντερα το αληθινό γέλιο. Θα ήθελα να λέω κι εγώ πως η αληθινή αγάπη δεν είναι αυτή που βλέπεις στα ρομάντζα, στις σειρές της τηλεόρασης, στα λάγνα βλέμματα των νεαρών και ανυπόμονων εραστών. Και τότε τι είναι?

Είναι σαν το γάργαρο, το αυθόρμητο γέλιο που ξεσπά μετά από τα γέλια των άλλων. Ναι, η αγάπη είναι γέλιο και αυτό είναι κάτι που το ξέρουμε ΟΛΟΙ. Είναι αυτή η αγάπη που δεν υπήρχε ποτέ εκεί όσο δεν την ήξερες, η αγάπη που δεν σου φανερώνεται για κανέναν λόγο τη στιγμή που τη χρειάζεσαι, η αγάπη εκείνη που ίσως δεν σε πείσει και ποτέ πως υπάρχει, αν εσύ δεν την ψάξεις αρκετά.Ένα συναίσθημα αυθύπαρκτο και πολυδύναμο. Ένα άρωμα που μεθά κάθε βράδυ τη σκέψη του ανθρώπου που νιώθει χωρίς να ψάχνει τις αιτίες γι’ αυτό. Είναι απλά η Αγάπη! Η αληθινή, δυνατή ΑΓΑΠΗ.

Και ποιος στ’ αλήθεια μπορεί να νιώσει ένα τέτοιο, τόσο μοναδικά αληθινό συναίσθημα? Μόνον αυτός που δεν την καλεί πια στα όνειρά του. Γιατί η αγάπη είναι θηλυκό. Όσο την περιφρονείς σε θέλει κι όταν της ρίξεις μια ματιά, κοιτά αλλού, σε προσπερνά και χάνεται και πίσω της σε σέρνει.

Κι όταν θα μαλώσεις μαζί της, όταν θα πάψεις να κοιτάς το είδωλο που πάντα έβλεπες στον καθρέφτη, παραλλαγμένο ή αναλλοίωτο, τότε κι αυτή θα σου φανερωθεί. Θα ξεπηδήσει από το τίποτα και θα γίνει τα πάντα μέσα σου. Γιατί τότε δεν θα την έχεις ανάγκη αλλά θα την ποθείς αγνά. Και γιατί τότε θα έχεις κάνει χώρο στο χώρο της. Σαν μια γοητευτική δεσποινίδα, που μόλις ήρθε, απαστράπτουσα, φορώντας το πιο γλυκό της χαμόγελο στο ραντεβού σας, και εσύ σηκώθηκες για να της κάνεις χώρο να καθίσει δίπλα σου. Να της ξαναδώσεις αυτόν το χώρο στον καθρέφτη που τόσα βράδια, τόσους μήνες, τόσα χρόνια, τόσο πολύ επίμονα σου ζητούσε.

Και εσύ,  για αυτόν τον τόσο λίγο-τόσο πολύ χώρο, δεν μπήκες καν στον κόπο να μαλώσεις μαζί της…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s