Η αθωότητα που αφήσαμε

Θυμάμαι συχνά πυκνά κάτι νύχτες από τα παιδικά μας χρόνια, φωτεινές και ευωδιαστές, σαν ανθισμένη πασχαλιά! Ήταν πολλά χρόνια πριν, τότε που όλα είχαν τη δική τους, μικρή ή μεγάλη, πραγματική όμως αξία. Καθετί που ερχόταν στη ζωή ήταν νέο. Περνούσε με ιλιγγιώδη ταχύτητα μπροστά από τα έκπληκτα μάτια μας και κατέληγε στη μεγάλη βιβλιοθήκη της μνήμης. Όλη η λαχτάρα για το καινούργιο, όλη η λάμψη που αυτό έκρυβε, έκαναν τη ζωή να μοιάζει παραμυθένια και τα όνειρα, πιο αληθινά από ποτέ.

Θυμάμαι κάτι νύχτες, που δεν τελείωναν ποτέ μέσα μας. Ξημέρωνε, και την ομορφιά της Ανατολής, τη σκέπαζε ολάκερη η ανάμνηση της καταπληκτικής νύχτας που προηγήθηκε. Ήταν τότε που πίστευα πως ο χρόνος, φίλος τότε, εχθρός πάντα, κάθε μία νύχτα, με βάση έναν δικό μας, έναν μεταξύ μας συμβιβασμό που είχε -κυρίως αυτός- αποδεχτεί, σταματούσε! Και έτσι, εκείνες οι νύχτες ήταν ατέλειωτες. Δεν έμοιαζαν ατελείωτες! Ήταν!

Θυμάμαι ακόμα σαν σήμερα, κάτι νύχτες, καθισμένος σε ένα παγκάκι, με ανοιχτά τα χέρια, έτσι σαν να’ θελα να αγκαλιάσω τον κόσμο ολάκερο. Χωρίς καν να σηκωθώ, να νιώθω τον ηλεκτρισμό, αυτόν που η σιωπή της νύχτας μόνο ξέρει να διοχετεύει, να διαπερνά κάθε σπιθαμή αέρα που ανέπνεα. Και ακουμπισμένος εκεί, σ’ αυτό τον καταπέλτη ονείρων, να αγαπώ ό,τι ζω και να ζω με ό,τι αγαπώ.

Θυμάμαι τις νύχτες αυτές, κάτι κατάφωτες νύχτες, στολισμένες με ΜΟΝΟ φως αυτό του φεγγαριού. Πλημμυρισμένες από το αίσθημα μιας ακαθόριστης ολοκλήρωσης, μιας αγάπης που σε κατακυριεύει. Και μεθυσμένες από το άρωμα των ομορφότερων λουλουδιών στη ζωή μας, των λουλουδιών της νιότης μας.

Θυμάμαι τις νύχτες αυτές καθώς και τόσες και άλλες τόσες νύχτες. Έρημες πια, αφημένες πίσω. Πίσω στην αθωότητα που αφήσαμε. Και πίσω, πολύ πίσω, εκεί, σε όνειρα που χάθηκαν στο διάβα τη ζωής.

Advertisements

2 thoughts on “Η αθωότητα που αφήσαμε

  1. Ωραίο είναι το να θυμόμαστε την χαμένη αθωότητά μας Τόλη μου… αλλά ακόμα καλύτερο το να την ξαναβρούμε. Η ζωή περνά κάνοντας τις στιγμές παρελθόν, αλλά μην ξεχνάμε πως φέρνει και το μέλλον -έτσι κι αλλιώς-. Κάτσε λοιπόν στο παγκάκι σου, στον γραφικό και εξωτικό Λαγκαδά και ονειρέψου! Όπου να’ναι θα’χει πανσέληνο!! 😉

    Υ.Γ. Πολύ χάρηκα για το blog σου!

  2. Η αθωότητα είναι ευτυχία. Και η ευτυχία είναι στιγμές. Δεν είμαι στο Λαγκαδά… αλλά η πανσέληνος φαίνεται παντού!

    Υ.Γ. Περιμένω και άλλα σχόλια Λευκή μου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s