Με μια αναπνοή

Χαρά! Το πως την προσδιορίζει κανείς είναι κάτι τελείως προσωπικό.

Για τους περισσότερους, είναι αποτέλεσμα πολλών παραγόντων. Ψυχική ηρεμία, αγάπη, φιλία, δημιουργία. Για μερικούς είναι άλλα, πιο χειροπιαστά πράγματα, που προέχουν. Χρήμα, εργασία, αναγνώριση, απολαύσεις. Κάποιους άλλους τέλος, λίγα είναι αυτά που τους ικανοποιούν, που τους χαροποιούν. Έτσι, σαν μια εγωιστική ιδιοτροπία, απλά αρνούνται τη χαρά κλεισμένοι σε ένα δικό τους κόσμο.

Για ελάχιστους όμως ανθρώπους εκεί έξω, δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά. Για να είναι χαρούμενοι, δεν έχουν ανάγκη τίποτα, δεν θέλουν σχεδόν τίποτα. Τίποτα υλικό. Τίποτα προσωρινό, τίποτα ψεύτικο. Είναι αρκετή μια απλή αγκαλιά και ένα «Σ’ αγαπώ». Μια κουβέντα μικρή, μαγική όσο καμία άλλη. Και ας είναι γυμνή η αγκαλιά. Κι ας μην έχουν αξία τα γύρω. Κι ας είναι όλα φθηνά. Είναι ακριβό ένα τέτοιο «Σ’ αγαπώ». Πολύ πιο ακριβό όταν η καρδιά είναι αγνή, ζεστή. Και πανάκριβο, όταν λέγεται μέσα σε όλα τα φθηνά.

Χαρά! Το πόσο διαρκεί είναι στάνταρντ! Α, ναι! Γι’ αυτό είμαι βέβαιος. Διαρκεί για όσο καιρό μέσα σου δεν ακούς τίποτα άλλο, παρά την καρδιά σου. Ακούς αυτό τον ήχο που σε εφοδιάζει με δύναμη να συνεχίσεις. Δεν σε νοιάζει το μετά. Ούτε όμως και το τώρα σε νοιάζει. Το ζεις απλά, έτσι όπως έρχεται. Είναι το τραπέζι της ζωής γεμάτο υπέροχες εμπειρίες που σου προτείνει: «Να! Πάρε ότι θες»! Δεν βάζεις εσύ τα νοήματα. Δεν ψάχνεις κάπου νοήματα. Η ζωή η ίδια, είναι νόημα από μόνη της.

Χαρά! Τι την κάνει να ξεχωρίζει? Είναι η διαφορά του «Πάμε για καφέ?» με το «Πότε θα πάμε για καφέ?». Η διαφορά του «Τι πουκάμισο να βάλω?» από το «Θα βάλω το καλό πουκάμισο!». Είναι η αίσθηση ότι κάτι άλλο, κάτι καλό, κάτι ξεχωριστό συμβαίνει τριγύρω. Είναι η αίσθηση της αθωότητας, της ζώσας αθωότητας. Είναι η σιγουριά ότι στο δρόμο σου καίει εκείνο εκεί το φως, που δείχνει το δρόμο σου τόσο φωτεινό! Είναι η μαγεία του σήμερα που δεν θα αντάλλαζες για κανένα αύριο. Είναι όλα αυτά που θα ζήσεις και δεν θα ξεχάσεις ποτέ, όσες φορές και να τ’ απαρνηθείς….

Χαρά! Ποιό είναι το πιο γνωστό της συνώνυμο? Μια λεξούλα μικρή, πανομοιότυπη, νοσταλγική…

Χτες!

Μην την αφήσεις την χαρά σου να χαθεί. Μην την αφήσεις να γίνει χτες.

Ίσως αύριο να την επιθυμήσεις σφοδρότερα από σήμερα και να μην την αγγίξεις ποτέ ξανά.

Ίσως και να μην την ξαναθυμηθείς ποτέ στη ζωή σου, και να περάσει σαν μια στιγμή μπροστά από τα μάτια σου λίγο πριν φύγεις για πάντα.

Ίσως ακόμα και μην νιώσεις ποτέ πραγματικά όλα όσα ήθελες για να χαρείς, όλα όσα πίστευες ότι σου έλειπαν.

Σίγουρα όμως θα θυμάσαι για όσο ζεις τη χαρά αυτή που έφυγε για πάντα στο χτες….

Advertisements

3 thoughts on “Με μια αναπνοή

  1. Έτσι είναι! Άλλος βλέπει τις αστραπές και χαίρεται! Άλλος βλέπει τα περιστέρια να δακρύζουν και γελάει. Κι άλλος χάνει την αγάπη του και δεν κοιμάται. Λες και ποτέ του, δεν θα βρει ξανά, αγάπη ν’ αγαπάει.
    Ας είναι ο Θεός με όλους και με καθέναν χωριστά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s