Σβούρα Τοτέμ

Και αυτή είναι η αξία της στιγμής! Κανείς δεν την παραγνωρίζει αλλά και κανείς δεν την αναγνωρίζει όπως τής πρέπει. Για όλα υπάρχει μια αφετηρία και πολλές φορές αυτή η πρώτη αρχή, είναι μία και μοναδική στιγμούλα μέσα στον απέραντο χρόνο. Το κλικ της έναρξης. Το «τινκ» του βατήρα εκκίνησης. Το βλέμμα εκείνο που ρίχνει νερό στο αυλάκι του χρόνου…

Κάτι αλλάζει. Κάτι μπαίνει στη ζωή σου. Κάτι!

Καμιά φορά αναρωτιέμαι γιατί πρέπει όλα τα ωραία πράγματα στη ζωή να έρχονται εκεί που κανείς δεν τα περιμένει και δεν είναι έτοιμος ίσως να τα δεχτεί? Και για ποιο λόγο φεύγουν, όταν ακριβώς είναι έτοιμος να τα κρατήσει σφιχτά μέσα στη χούφτα του και να τα φυλακίσει για πάντα στην καρδιά του? Είναι κάποια θεία πρόνοια τάχα αυτό ή απλά είναι οι νόμοι της φύσης? Είναι η ανθρώπινη ατέλεια ή μήπως κάτι πολύ βαθύτερο από όλα αυτά?

Η ζωή η ίδια είναι μια απλή αντίστροφη μέτρηση. Κάθε στιγμή που περνάει σβήνει την αμέσως προηγούμενη και εκκολάπτει την επόμενη. Όλα έρχονται και πάνε σε ένα ατέλειωτο, σε ένα αέναο παιχνίδι του μυαλού μας. Ο χρόνος είναι δόγμα για την ανθρώπινη φύση μας. Κι εμείς, μολυβένια στρατιωτάκια στα χέρια του πανδαμάτορα.

Εντάξει, εντάξει! Είναι στη μέση και οι έξεις. Και το αλκοόλ. Και το τσιγάρο. Και το ροκ. Και το σεξ. Και οι άλλες απολαύσεις. Κανείς δεν είναι τέλειος, όλοι φθαρτοί είμαστε! Όμως και αν ακόμα οι στιγμές μας είναι απολαυστικές, αυτό δεν σημαίνει ότι και οι απολαύσεις μας συνιστούν υποχρεωτικά τις ΣΤΙΓΜΕΣ μας.

Οι προσωπικές μας στιγμές είναι ιερές και ως τέτοιες πρέπει να τις αντιμετωπίζουμε. Κι ας βάζουν χάσματα στην ψυχή και στις αισθήσεις μας. Κι ας μάς αποκόπτουν από τα παλιά όνειρά μας.

Και το ξέρεις καλά κι εσύ αυτό. Πάντα βοριαδάκι φυσάει εκεί που μένεις. Πάντα! Μια φορά μόνο το χρόνο, ένα ζεστό αεράκι από το νότο, αλλάζει την αύρα. Βγες στο μπαλκόνι και δες τον ουρανό τη μέρα εκείνη. Μη χάσεις την ευκαιρία να δροσίσεις το μέτωπό σου στη σπάνια αυτή ευκαιρία. Απλά βγες! Και ας μην έχεις πολύ χρόνο να την απολαύσεις όπως θέλεις. Και ας είναι νωπές ακόμα οι μνήμες από τα κατεστραμμένα όνειρα. Η αίσθηση του κρύου στην ψυχή γεννά καινούργια όνειρα.

Ένας σκαρδαμισμός της μιας στιγμής. Θυμάσαι πόσο γρήγορα «παίξανε» τα βλέφαρά σου την πρώτη φορά? Όλη η ζωή γεννιέται σε μία και μόνο στιγμή. Αρχίζει και άρχεται από αυτή τη στιγμή. Και ολοκληρώνεται μέσα της. Δίνει ότι είχε να δώσει και χάνεται σαν φεγγαρόσκονη στη λεωφόρο των ονείρων.

Κάτι αλλάζει. Κάτι μπαίνει στη ζωή σου. Κάτι!

Είναι το αύριο ή μήπως είναι απλά ένα όνειρο? Έχεις μια σβούρα-«τοτέμ» να την βάλεις να γυρίζει, να δεις εάν είναι όνειρο ή όχι? Να δεις εάν γράφεις στιγμές ή μήπως γράφεις με δάκρυ από λεμόνι στο λευκό βιβλίο της λήθης?

Η στιγμή έχει ένα μόνο χρώμα. Δεν είναι ούτε μαύρο, ούτε άσπρο. Είναι πορφυρό. Ζωντανό πορφυρό. Ματωμένο πορφυρό. Οι στιγμές μας είναι η ζωή μας. Κι αν είναι λίγες, ας είναι πορφυρόχρωμες, ας είναι ματωμένες όσο περισσότερο γίνεται.

Η στιγμή είναι ένα χαμόγελο. Μία φορά το βλέπεις. Το ερωτεύεσαι για πάντα. Και σε κάθε δύσκολη στιγμή, είναι εκεί να σε συντροφεύει. Να κάνει την καρδιά σου να χορεύει. Και να σε κλωτσά στα ουράνια, να χαθείς για πάντα!

Η στιγμή είσαι εσύ και τα όνειρά σου! Βλέπεις στο πανέμορφο δειλινό τα πουλιά να πετούν ψηλά. Διακρίνεις τι πουλιά είναι? Φυσικά όχι! Διακρίνεις όμως τα φτερά τους που ανοιγοκλείνουν γρήγορα. Ακούς τις βιαστικές φωνές τους. Νιώθεις τη ζωντάνια τους. Αυτά είναι τα όνειρά σου!

Κι αν μπορείς να διακρίνεις λίγα μικράκια να πεταρίζουν, να ψευτοφτερουγίζουν  δίπλα στους γονείς τους, αυτές είναι οι στιγμές σου!

Λίγες. Πανέμορφες. Ελπιδοφόρες. Ανεκτίμητες. Αξίζει να τις προστατεύσεις όσο τίποτε. Κρύβονται να προστατευτούν ανάμεσα στα όνειρά σου, πολύτιμες, σπάνιες και απαραίτητες.

Είναι λιγότερες από δέκα. Ξεκίνα να μετράς και θα δεις….

Advertisements

2 thoughts on “Σβούρα Τοτέμ

  1. «Η στιγμή είσαι εσύ και τα όνειρά σου! Βλέπεις στο πανέμορφο δειλινό τα πουλιά να πετούν ψηλά. Διακρίνεις τι πουλιά είναι? Φυσικά όχι! Διακρίνεις όμως τα φτερά τους που ανοιγοκλείνουν γρήγορα. Ακούς τις βιαστικές φωνές τους. Νιώθεις τη ζωντάνια τους. Αυτά είναι τα όνειρά σου!»

    ax ti wraia einai na kaneis oneira…den prepei na pauoume na oneireyomaste

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s