Όλα όσα αγαπάς

Βυθίζεσαι. Κι όσο πιο πολύ βυθίζεσαι τόσο περισσότερο μού μοιάζεις. Ξέχασες τις μέρες που το χαμόγελό σου γέμιζε κάθε γωνιά της κουρασμένης μου ψυχής. Έτσι απλά ξέχασες! Και δεν ξέρω πως το κατάφερες…

Το ηλιοβασίλεμα, αν καθόσουν στο πίσω δωμάτιο, φως δεν έμπαινε από πουθενά. Εκείνη την άγια ώρα όλο το φως του κόσμου, άνοιγε το μυαλό σου και έμπαινε στο υποσυνείδητό σου. Κρυβόσουν στα μέρη της μοναξιάς. Τίποτα δεν άξιζε περισσότερο από ένα καλό κείμενο. Τίποτα δεν σε μάγευε πιο πολύ από δυο αγκαλιασμένες νότες. Όλα ήταν φως. Όλα ήταν μέσα στο μυαλό αυτό το πολυσύνθετο. Όλα πήγαιναν πέρα δώθε, σαν το παλιό εκείνο εκκρεμές στο χολ του πατρικού σου σπιτιού.

Είχες άλλα μάτια γι’ αυτόν τον κόσμο. Άλλαζαν. Έβλεπαν τα πάντα από μια δική τους γωνιά. Προχωρούσαν μαζί με τον κόσμο αυτό, σαν να ήθελαν να τον αλλάξουν για πάντα. Να τον ξαναγεννήσουν δικό σου, έστω και στα ρηχά, δίχως λάμψη, δίχως αξία. Και μια μέρα, σίγουρα θα το κατάφερναν.

Ήταν μια νύχτα σαν όλες τις άλλες, τη νύχτα που άνοιξες την πόρτα. Τίποτα δεν έφεγγε μέχρι τότε στην καταχνιά του κόσμου σου. Τι τάχα να είχε συμβεί? Είχες κουραστεί πολύ? Είχες φοβηθεί πολύ? Είχες αγαπήσει πολύ?

Τα δυο σου μάτια έλαμπαν στο μισοσκόταδο. Αυτή τη φορά όμως είχαν μια άλλη λάμψη. Παράξενη. Που πήγαν τα όνειρα? Ποιος άνεμος φύσηξε και πήρε από πάνω τους όλη την ασημόσκονη? Πως θα πιάσεις το πόμολο, με τί δύναμη?

Έντυσες το λεπτοκαμωμένο κορμί σου με ρούχα. Φόρεσες και στην ψυχή σου την πλάνη, την κάλυψες ολάκερη. Και οπλίστηκες με βία.

Κοντοστάθηκες για λίγο πριν την έξοδο, σαν να μετρούσες μνήμες, σαν να ξόρκιζες το χρόνο. Δεν μπήκες καν στον κόπο να γυρίσεις το βλέμμα. Ακούμπησες το πόμολο. Βρήκες όλη τη δύναμη που ήθελες μέσα σου. Έτρεξες νοερά προς τη φυγή, με μια σιγουριά που ξάφνιασε και σένα την ίδια, σαν νά’ σουν από πάντα γεννημένη γ’ αυτό .

Κι ύστερα άνοιξες την πόρτα, κι έτσι απλά, ΕΦΥΓΕΣ.

Ήταν μια νύχτα σαν όλες τις άλλες, τη νύχτα που άνοιξες την πόρτα.

Είχες αγαπηθεί πολύ.

Advertisements

3 thoughts on “Όλα όσα αγαπάς

  1. Πολύ συγκινητικό το κείμενό σου…Κ όταν το διάβασα μου θύμισε κάτι…σφίχτηκε η καρδιά μου… μακάρι να μπορούσα να εκφράσω κ εγώ όλα όσα σκέφτομαι και νιώθω σε ένα χαρτί έτσι για να τα βγάλω από μέσα μου..σε ευχαριστώ πάντως!!που είσαι αυτός που είσαι κ που αγγίζεις την ψυχή του άλλου με έναν δικό σου ιδιαίτερο τρόπο!!ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙΣ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΚΑΝΕΝΑΝ!!Κ να ξέρεις πως ότι και αν χρειαστείς θα έχεις ακόμη μια καλή φίλη στο πλευρό σου!! Περιμένω να διαβάσω σύντομα και το επόμενο κειμενάκι σου! φιλιά πολλά! καλό σου βράδυ! 😀

  2. Σε ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια Frozen Heart. Όλοι έχουμε μέσα μας πράγματα που θέλουμε να εκφράσουμε, να τα ΦΩΝΑΞΟΥΜΕ, και τις περισσότερες φορές τα καταπνίγουμε και αφήνουμε το χρόνο να τα θάψει, σκοτώνοντας τη ζωντάνια τους στην ακινησία των πολλών και ανούσιων. Αν αυτά τα κείμενα σε εκφράζουν, μην αλλάξεις και εσύ ποτέ. Δεκτή η φιλία σου φυσικά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s