Όπως κι εσύ

Κάποτε όλοι οι άνθρωποι, αργά ή γρήγορα, ξεμακραίνουν και προσπαθούν να φτιάξουν το δικό τους παραμύθι. Κάθε παραμύθι είναι αναμφίβολα όμορφο. Παραμύθι όμως χωρίς κακό δράκο δεν γίνεται. Και μέχρι να καταλάβουν πόσο πολύ ξέφυγαν από την αρχή του παραμυθιού, ο κακός ο δράκος έχει γίνει ήδη μέρος της ζωής τους.

Τα παλιά χρόνια, αγαπητοί παραμυθόφιλοι, υπήρχε ένα αίσθημα που το λέγανε αγάπη. Κάθε άνθρωπος είχε δικαίωμα σε αυτό. Η αγάπη δεν κοιτούσε φτωχούς και πλούσιους, μορφωμένους και αμόρφωτους, μικρούς και μεγάλους. Απλά κοιτούσε τους ανθρώπους και τους επέλεγε. Και ήταν πολύ επιλεκτική με λίγους τυχερούς. «Εσύ έλα μαζί μου», απλά έγνεφε!

Πέρασαν τα χρόνια και η αγάπη, ως αυτόνομο συναίσθημα, εκφυλίστηκε. Σαν κακόμοιρο ανθρωπάκι και αυτή, γέρασε, μίκρυνε, ταπεινώθηκε. Και επέλεξε να αποσυρθεί από τον πλανήτη μας. Κανείς δεν ήξερε πλέον τι σημαίνει αγάπη…

Ήθελα μια ημέρα να μου εξηγήσει κάποιος, κάποιος από εσάς που να ξέρει όμως σίγουρα, από ποιες νοηματικά λέξεις βγαίνει η σύνθετη λέξη συναίσθημα. Για την ακρίβεια, επειδή ετυμολογικά βγαίνει από το «συν» και το «αίσθημα», τι ακριβώς εννοούμε όταν λέμε συναίσθημα? Αίσθημα αμφοτερόπλευρο, αίσθημα και για τους δύο, δηλαδή με απάντηση από τον αποδέκτη? Ή μήπως εννοούμε κάτι πολύ παραπάνω από ένα απλό αίσθημα, δηλαδή πάρα πολύ αίσθημα?

Όποιος το ξέρει ας με πληροφορήσει παρακαλώ. Και ας μου εξηγήσει για ποιο λόγο, όποια και αν είναι από τις δύο η απάντηση, αποκαλούμε ακόμα την αγάπη συναίσθημα…?

Τα παλιά χρόνια, αγαπητοί παραμυθόφιλοι, υπήρχε ένα κορίτσι που έκανε για πλάκα τα μαλλιά του κοτσιδάκια. Υπήρχε ένα ζωύφιο που γελούσε με την ψυχή του. Υπήρχε ένα παιδί που καθόταν σε μια άδεια παραλία και αγνάντευε το κύμα, να ανεβοκατεβάζει στην επιφάνεια τα όνειρά του και κάθε που τα έβλεπε στον αφρό γελούσε, κάθε που κατέβαιναν αγχωνόταν. Υπήρχε ένας άγγελος που έψελνε, με φάλτσα, χαριτωμένη φωνούλα, νανουρίσματα στις γάτες.

Αυτός ο άγγελος δεν καθρεφτιζόταν ποτέ, γιατί φοβόταν πως θα θαμπωθεί από την ομορφιά του και θα πέσει μια για πάντα στη λήθη. Ίσως και να είχε δίκιο. Τα παλιά χρόνια υπήρχε ένα συναίσθημα που λεγόταν αγάπη και καθένας από εμάς κινδύνευε από αυτό!

Τώρα ο άγγελος κάθεται μπροστά από έναν καθρέφτη άνετα. Δεν πονά, δεν νιώθει, δεν αγαπά. Απλά καθρεφτίζεται.

Κάποτε οι άνθρωποι ξεμακραίνουν. Κι από μακριά  δείχνουν μικροί. Πολύ μικροί. Μικροί όπως εγώ. Μικροί… Όπως κι εσύ.

Advertisements

2 thoughts on “Όπως κι εσύ

  1. Με βάση την περιγραφή του όρου που έκανες η αγάπη είναι κ τα 2.Απλά στους τυχερούς εμφανίζεται σαν συναίσθημα κ στους άτυχους σαν αίσθημα…όπως κ να χει είναι κάτι πολύ σπάνιο στις μέρες μας δυστυχώς…κ οι άνθρωποι που ξέρουν να αγαπούν αληθινά χωρίς ανταλλάγματα κ κακία σπανίζουν.Αλλά είπαμε η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.Κ καλά θα κάνουμε εμείς οι ρομαντικοί κ ευαίσθητοι από τη φύση μας άνθρωποι να καταλάβουμε επιτέλους πώς είμαστε κ από μόνοι μας ολοκληρωμένοι κ να σταματήσουμε να ψάχνουμε απελπισμένα το υποτιθέμενο άλλο μισό.Στην τελική ότι είναι να ρθει θα ρθει όπως κ να χει!!Ευκαιρίες υπάρχουν αρκεί να γίνει η σωστή επιλογή την κατάλληλη στιγμή! 🙂 φιλιά πολλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s