Το μικρό «θέλω»

Αν και δεν συμβαίνει να το αναφέρω συχνά, τυχαίνει να είμαι από περιοχή με λίμνη. Μια μικρή, σχεδόν γραφική, κωμόπολη, χωρίς ίσως κάποια ιδιαίτερη ομορφιά. Έχει όμως λίμνη! Και όλοι όσοι ζούμε κοντά σε μια λίμνη, έχουμε ένα κοινό χαρακτηριστικό: διψάμε!

Η λίμνη δεν είναι ποταμός. Δεν έχει ορμητικά νερά, ούτε και κρυμμένα βράχια. Δεν χύνεται πουθενά. Η λίμνη είναι η ήρεμη δύναμη. Είναι η ίδια η αγάπη προσωποποιημένη. Είναι η αίσθηση της αγάπης. Είναι και το μικρό της κύμα, που σπάνια βγαίνει, αυτό το χάιδεμα στα πλήκτρα του πιάνου, που ταξιδεύει χιλιόμετρα μακριά την ψυχή σου με το πρώτο άκουσμα, σαν αεράκι του φθινοπώρου, που γαληνεύει το βλέμμα σου σε μια γκρίζα μέρα.

Η λίμνη δεν είναι θάλασσα. Δεν είναι ανοιχτή, δεν μιλά για τεράστια όνειρα και μεγαλεπίβολους στόχους. Η λίμνη είναι αυτό το μικρό «θέλω», που κάθε που το σκέφτεσαι, χαμογελάς ασυναίσθητα και εύχεσαι να μην σε κοιτάζει κανείς. Είναι η αίσθηση της ευτυχίας με το λίγο, με το ταπεινό που οι άλλοι παραβλέπουν. Η λίμνη είναι τα μάτια σου.

Εάν είσαι και εσύ από περιοχή με λίμνη, ξέρεις τι λέω! Δεν είναι οι άνθρωποι, μήτε οι λύπες που τη φτιάχνουν ή τη χαλάνε αυτή τη λίμνη, αυτή την ευτυχία. Είναι ο χρόνος που βάλθηκε να κλείσει κάποτε τριγύρω δυο στάλες νερό, να το χαζεύουμε εμείς και να θέλουμε νοερά να το ελευθερώσουμε. Και μαζί του, να ελευθερώσουμε, να ξεχύσουμε όλα τα όνειρά μας στον κόσμο αυτό, μήπως και μια μέρα πραγματοποιηθούν.

Η λίμνη είναι μια αγάπη. Είναι πόθος κρυφός και δίψα συνάμα.

Η λίμνη είσαι Εσύ κι Εγώ. Και διψάμε.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s