2.49

Η ώρα 2.49 π.μ. Πόσες και πόσες φορές δεν ξενύχτησα στη ζωή μου? Για χιλιάδες διαφορετικούς λόγους. Σκέψεις, σκέψεις, σκέψεις…

Κι είναι κι η νύχτα όμορφη! Φίλος και θάνατος μαζί. Σε ακούει. Αλλά ποτέ δεν σε νιώθει αληθινά. Σε κοιτάζει. Αλλά ποτέ δεν βλέπει μέσα στην ψυχή σου. Και σε νανουρίζει. Μόνο και μόνο για να σου θυμίζει πως άλλη μια μέρα πέρασε. Έτσι. Απλά…!

Τρέχει η θύμιση πίσω, σε ένα καλοκαιρινό, χαμογελαστό πρωινό. Γελούσαν όλα εκείνη τη μέρα. Όλα.

Και θες να μείνεις εκεί. Να ξεχάσεις ότι είναι νύχτα, σκοτάδι, μοναξιά. Να μεταφερθείς. Να πας όπου εσύ ονειρεύεσαι. Εκεί. Και να μείνεις εκεί.

Μια σκηνή είναι η ζωή. Μια τελευταία σκηνή, όπου απλά παίζουμε τους ρόλους μας,  τις ζωές μας. Κι αν δεν έρθεις να παίξεις, μπορούν οι κουρτίνες να κλείσουν…

Advertisements

2 thoughts on “2.49

  1. to parelthon k to mellon einai san provoles tainiwn se diplanes aithouses….dn mporeis n parakolouthiseis k tis 2 sygxronws prepei kapoia stigmh n dialexeis….vevaia tha mou peis emeis oi anthrwpoi eimaste toso periergoi pou anti na koitazoume sto mellon…vlepoume to parelthon …sto repeat parakalw..kai me endiamesa pause!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s