Μικρός χορευτής

Όλη μας η ζωή είναι μια μακρά φιλοσόφηση του πλανήτη. Δεν είναι φιλοσοφία, είναι φιλοσόφηση. Κάθε λεπτό που περνάει, αν εμείς το αξιοποιούμε σωστά, κερδίζουμε και ένα μικρό κομμάτι εμπειρίας, ένα μικρότερο κομμάτι πείρας και ένα ψίχουλο γνώσης. Και στο τέλος έχουμε τόσο βαρεθεί τα επίγεια και αναπολήσει τη θεία μας προέλευση και τόσο έχουμε αγαπήσει τα λίγα, που αρκούμαστε στα ψίχουλα που μαζέψαμε με κόπο και στην άνετη φυλακή του μυαλού μας.

Χέι φίλε μου! Άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα εκεί έξω. Υπάρχει κανείς που μπορεί να κάνει κάτι? Κάτι που να αξίζει? Από μυαλοπώληδες χορτάσαμε. Εσύ? Έχεις κάτι να προτείνεις? Ή να ρωτήσω αλλού?

Κι όμως! «Η δικιά μας γενιά είναι η πιο αδικημένη!», σκέφτεται καθένας για τη γενιά του. Μη ρωτάς αλλού λοιπόν. Ρώτα κάποιον της γενιάς σου. Όλο και θα ήξερες κάποιον που τον πίστευες, κάποιον που μπορούσε να κάνει κάτι αλλά τελικά δεν έκανε τίποτα. Στους ανθρώπους αρέσει να αλλάζουν τον κόσμο τους, μόνο όταν το αποτέλεσμα είναι εμφανές. Εάν πεις σε μια γυναίκα να πληρώσει 6.000 ευρώ για να αλλάξει το στήθος της, πιθανότατα και να το κάνει. Εάν της πεις να πληρώσει 2.000 ευρώ για να κάνει μια εγχείρηση καρδιάς, για να μπορέσει να συνεχίσει να ζει, ώστε να έχει ελπίδες μια μέρα να αλλάξει το στήθος της, θα το σκεφτεί πολύ σοβαρά εάν αξίζει… O tempora O mores!

Κάθε φορά που νιώθω μοναξιά, ανοίγω τη δεξιά μου παλάμη και βγαίνει ένας μικροσκοπικός, τόσος δα, χορευτής. Αρχίζει να στροβιλίζεται ρυθμικά, να κάνει χορευτικές φιγούρες χαριτωμένες, πλαστικές και πολύ γρήγορα να σχηματίζει ένα μικρό χαμόγελο στα χείλια μου. Είναι το μικρό μου μυστικό για να διαλύω τη μοναξιά! Έπειτα, κάθομαι ένα λεπτό, συλλογιέμαι τι πήγε ΤΟΣΟ στραβά, και καταπίνω το ψίχουλο της γνώσης μου. Κλείνω τη χούφτα μου και πακετάρω το μικρό χορευτή στην καρδιά μου. Κι όποτε τον ξαναχρειαστώ, θα είναι και πάλι εκεί να μου κάνει συντροφιά, να μου λέει κι αυτός τη γνώμη του, να φιλοσοφεί.

Ένα ταξίδι είναι η ζωή. Κάποιοι κατάφεραν και κρατήθηκαν με χιλιάδες δυσκολίες κι εμείς, στις πρώτες λυγίσαμε, λυγίζουμε. Οι κλόουν είναι για να μας κάνουν να γελάμε, όχι για να μας κάνουν να φαινόμαστε γελοίοι. Έχει πλάκα να ανακαλύπτεις τους ανθρώπους, φαντάσου πόσο πλάκα μπορεί να έχει να τους ξανα-ανακαλύπτεις! Δύο άγνωστοι μαθαίνουν να ερωτεύονται ξανά και ξανά και ξανά…

Φίλε μου, μπορεί να μην το έχεις ξανασκεφτεί αλλά πολλοί άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα εκεί έξω. Γι΄αυτούς τελειώνει το ταξίδι της ζωής. Και παραδίνουν το μικρό χορευτή τους αλλού, σε άλλα χέρια, τυχερότερα. Κι αν μπορούσα να σου τα πω όλα αυτά μέσα από το σύρμα, θα σε είχα πάρει ήδη τηλέφωνο, να σου πω πως το ταξίδι τελειώνει κάθε μέρα, λίγο λίγο, για κάθε έναν από εμάς.

 

Advertisements

2 thoughts on “Μικρός χορευτής

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s