Τελείως μόνος

Έχω ένα μικρό, λούτρινο σκατζοχοιράκι, κάπου ψηλά, σε ένα δυσπρόσιτο σημείο της βιβλιοθήκης μου. Κρατάει ένα μήνυμα με τα μικροσκοπικά χεράκια του, γραμμένο σε ένα υποτυπώδες πανό: «Υπάρχουν χιλιάδες λόγοι που Σ’ αγαπώ, αλλά δεν ξέρω ακριβώς ποιοι είναι αυτοί».

Διαισθητικό χιούμορ. Αυτός είναι ο σωστός ορισμός της φράσης αυτής. Και τον εισάγω σε παγκόσμια αποκλειστικότητα μέσα από το ταπεινό αυτό σάιτ! Όταν κάποιος θέλει να σου πει κάτι που θα συμβεί μετά από χρόνια, δεν έχει παρά να σε κάνει να χαμογελάσεις ανυποψίαστα, δίνοντάς σου ένα κουκλάκι με ένα μήνυμα.

Πίσω από τα γκρίζα, φιμέ τζάμια βλέπω την πόλη να απλώνεται, ίδια κάθε μέρα μπροστά μου, με τα χρυσά στολίδια της. Φώτα, βροχή, ομίχλη, αυτοκίνητα. Κι έπειτα, η νύχτα!

Δεν υπάρχει σκοτάδι, θυμάσαι που σου το έλεγα? Υπάρχει απουσία φωτός. Το σκοτάδι δεν είναι αυθύπαρκτο. Απλά παραμονεύει ύπουλα, πως και πως, μέχρι να σβήσει το φως. Και τότε, καμώνεται πως τάχα υπάρχει. Όπως…

Κάποτε υπήρχε ένας απόλυτος έρωτας. Τώρα υπάρχουν πολλές, κακοφορμισμένες σχέσεις. Μάταιες κι επιπόλαιες.

Κάποτε υπήρχαν άνθρωποι. Τώρα υπάρχουν οι ψυχές τους που περιπλανώνται γύρω από τα ίδια στενάκια κάθε βράδυ.

Κάποτε υπήρχαν αποδημητικά πουλιά. Έφευγαν χειμώνα και ξαναγύριζαν καλοκαίρι. Γιατί εδώ είναι η πατρίδα τους. Τώρα υπάρχουν μόνον οι φωλιές τους.

Κι αν διαβάζεις μόνος αυτό το άρθρο, είναι γιατί χάθηκε η ελπίδα σου ότι μπορεί να το διαβάζεις μαζί με κάποιον άλλο, και να μη ντρέπεσαι, να μη φαντάζει στα μάτια του μελοδραματικό ή γελοίο. Είναι γιατί μάλλον έμεινες μόνος και δεν το έχεις ακόμα συνειδητοποιήσει.

Τελείως μόνος.

 

Advertisements

One thought on “Τελείως μόνος

  1. «Όταν κάποιος θέλει να σου πει κάτι που θα συμβεί μετά από χρόνια, δεν έχει παρά να σε κάνει να χαμογελάσεις ανυποψίαστα, δίνοντάς σου ένα κουκλάκι με ένα μήνυμα.» ..προφητικό το κουκλάκι , αν κατάλαβα καλά…………..αλλά ξέρεις κάτι…δεν είμαστε μόνοι τελικά όσοι «μόνοι» αισθανόμαστε…σκέψου πώς πολλοι «μόνοι» έχουν σκεφτεί όλα αυτά που εσύ έχεις το θάρρος και γράφεις κ πως πολλές φορές διαβάζοντάς σε , εσένα ή τον εκάστοτε , αποκτά μια εμβέλεια το συναίσθημά τους …έτσι νιώθουμε λιγότερο «γελοίοι» όταν κοιταζόμαστε στον καθρέφτη και αυτολογοκρινόμαστε επιπλήττοντας τον εαυτό μας για τις όποιες ευαισθησίες μας…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s