Στρατός σκέψεων

Ώρα 6.10 το πρωί. Μόνος στο τεράστιο μπάνιο του λόχου. Προσπαθώ να ξυριστώ, ακούγοντας διάφορα, σκεπτόμενος αδιάφορα. Δεν δίνω σημασία. Σε τίποτα. Αν έδινα, τίποτα δεν θα ήταν ίδιο. Αν έδινα, θα ήμουν άλλος.

Κλειστά τα μάτια, κλειστή και η ψυχή. Κάποτε υπήρχαν ήχοι σε αυτό το δωμάτιο. Κάποτε άκουγα το χτύπο της καρδιάς σου πάνω στη δική μου. Οι στάλες της βροχής πέφτουν γρήγορα. Σαν μέρες που κυλούν, πανομοιότυπες η μία πίσω από την άλλη, ψάχνω να βρω τι είναι αυτό που με κρατάει τόσο καιρό καρφωμένο στο ίδιο ακριβώς σημείο από το οποίο ξεκίνησα. Αν μπορούσες να πεις με βεβαιότητα ότι κάθε πατημασιά είναι και ένα βήμα, τότε έχω κάνει δύο βήματα όλα κι όλα στη ζωή μου. Ένα για κάθε πόδι μου!

Ο καψιμιτζής άνοιξε δειλά δειλά το ραδιόφωνο. Σ’ αυτή την πεταμένη γωνιά ελληνικής γης, λίγες νότες είναι σπάνια πολυτέλεια για την ασχήμια του τόπου τούτου. Ένα τραγούδι που το ερωτεύτηκα από την πρώτη κιόλας στιγμή. Κύλησε το ξυράφι στο πρόσωπό μου, κύλησε και η σκέψη μου στα μονοπάτια της μνήμης. Θα ήθελα τόσο πολύ να σε δω! Έστω και για λίγο. Όμως και την επόμενη φορά που θα μιλήσουμε στο τηλέφωνο, θα το παίξω άνετος. Θα προσποιηθώ πως όλα είναι μια χαρά. Και πως γρήγορα θα τελειώσει κι αυτό το χακί βάσανο.

Μίλησες κι εσύ με τη σιωπή? Ήπιες κι εσύ τον καφέ σου μόνη? Μήπως με ξέχασες?

Τόσες φορές το έχουμε συζητήσει στο παρελθόν, τόσες φορές σου το έχω πει. Κι όμως δεν το θυμάσαι! Το πιο ανεκτίμητο αγαθό σε αυτόν τον κόσμο, είναι οι στιγμές. Όχι αυτές που έζησες αλλά αυτές που δεν πρόλαβες να ζήσεις. Είναι ο πόθος, είναι ο νόστος, είναι ο έρωτας! Μακάρι αυτές μου οι σκέψεις να μπορούσαν να ταξιδέψουν τόσα χιλιόμετρα μακριά, να μην δειλιάσουν, να φτάσουν σαν ένα καλογραμμένο γράμμα μπροστά στα μάτια σου να τις διαβάσεις. Ίσως τότε να ήξερες πόσο πολύ μου λείπεις. Πόσο πολύ θέλω να γυρίσω και να είναι όλα ΑΚΡΙΒΩΣ όπως τα άφησα.

Δεν υπάρχει μια σκέψη σε αυτό το συναγερμό του μυαλού μου. Υπάρχει ένας ολόκληρος στρατός σκέψεων! Πότε επιτέλους…? Γιατί…? Γιατί όχι…? Θα μπορέσουμε…? Πως θα γίνει…? Μήπως να το κάναμε κάπως αλλιώς…? Εσύ πως είσαι…? Τι κάνεις…? Μήπως να το ξεχνούσαμε…? Ή να το συζητούσαμε…?

Μήπως…, μήπως…., μήπως με ξέχασες?

«Η χελώνα που φέρνει το απολυτήριό σας από την Κίνα, δεν γεννήθηκε ακόμα…». Αυτό το χαζό, πλην έξυπνο, λογοπαίγνιο μου ερχόταν στο νου κάθε φορά που σκεφτόμουν τη μέρα που θα είμαι πάλι σε θέση να πάρω το λεωφορείο του γυρισμού. Και κάθε λεπτό που περνούσε ήταν ένα βήμα προς την ελευθερία και τη δικαίωση. Ή μήπως όχι?

Ένας στρατός από σκέψεις κρύβεται μέσα στο μυαλό μου κάθε στιγμή. Ο εγκέφαλός μου, αυτός ο μικρός φτωχοδιάβολος, δεν θα με αφήσει ούτε στιγμή να ησυχάσω. Πάντα θα σκέφτεται κάτι, μέχρι να του πει η καρδιά πότε να σταματήσει. Μέχρι τότε όμως θα με βομβαρδίζει με σκέψεις!

Αν μπορούσες να αλλάξεις κάτι στο σκηνικό τι θα άλλαζες?

Το χρώμα του νιπτήρα? Λευκό!

Το άρωμα στην ψυχή μου? Νόστος!

Το γέλιο σου? Ελπιδοφόρο.

Τι θα άλλαζες?

Καλημέρα και σε σένα!

 

Advertisements

4 thoughts on “Στρατός σκέψεων

  1. «Τι θα άλλαζες?»
    ..το τραγούδι !!! ίσως βοηθήσει ώστε να αλλάξει το σκηνικό..ίσως

    …Ό,τι χάνεις μην το κλαις
    μην κολλήσεις στις στροφές
    μαζί μου έλα τώρα
    για να περάσει η μπόρα
    Ό,τι χάσεις άσ’ το εκεί
    κι αν ξανάρθει πάει να πει
    πως ήτανε δικό σου
    για σένα κι ακριβό σου
    Περνάς το ζόρι και μετά, κάτι γίνεται
    μια καινούρια ζωή ένα αιώνιο φιλί
    σου χαρίζεται
    Όταν χάνεις με μαγκιά
    γίνονται όλα πιο ελαφρά
    σαν να πατάει η γάτα
    κι έχω καλά μαντάτα
    Ότι χάσεις και το θες
    θα ξανάρθει από το χθες
    και με λαχτάρα πόση
    τα όνειρα θα σώσει
    Περνάς το ζόρι και…
    Ό,τι χάσεις και το δεις
    με τα μάτια της ψυχής
    ο πόνος του περνάει
    σαν τις βροχές του Μάη
    Άμα χάσεις αν χαθείς
    μη φοβάσαι να το πεις
    θα βγούμε κερδισμένοι
    κι ας είμαστε χαμένοι

    • Κάθε τέτοιο τραγούδι είναι η ζωή καθενός από εμάς Μικρό Παιδί. Τραγουδισμένο και κεντημένο με τις λεπτοφυέστερες αποχρώσεις της ψυχής μας. Ας είναι αυτό το δικό σου! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s