Too late tonight

Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τα ρολόγια. Ποτέ όμως! Το ρολόι που έκατσε περισσότερο καιρό στο χέρι μου, το απόλαυσε για λιγότερο από 3 μήνες. Και αυτό γιατί είχε την τύχη να έχει επάνω του ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι, με ένα παιδί που ψάρευε μετά μανίας, και τελικά έπιασε τόσα πολλά ψάρια που δεν μπορούσε ούτε η ώρα να αλλάξει από τη φθορά των πλήκτρων, το σωτήριο έτος 1986, έτος που τα πάντα ήταν ακόμα πολύ πιο αγνά.

Να ένα ακόμα πολύ καλό ερώτημα: σε έναν αγώνα δρόμου κερδίζει πάντοτε ο πιο γρήγορος? Όσο καλά και αν το αναλύσει κανείς αυτό, σίγουρα δεν μπορεί να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα. Εγώ δεν είμαι γρήγορος. Όλοι όσοι με ξέρουν το γνωρίζουν αυτό. Τα αισθήματα, και όχι μόνο αυτά, αργούν πάντα. Μπορεί να υπάρχουν μέσα μας ζωντανά, ολοζώντανα, αλλά αργούν πάντα.

Καμιά φορά κάθεσαι στην άκρη του δωματίου σου και σκέφτεσαι. Στην άκρη. Όχι στο κέντρο. Η άκρη του δωματίου έχει πάντα μια αλλόκοτη έλξη, μια υπερκόσμια δύναμη. Προσφέρει αυτή την αίσθηση ότι όλο το υπόλοιπο δωμάτιο είναι ο κόσμος σου, ενώ αυτή η μικρή ακρούλα είναι ο μικρόκοσμός σου, ένας μικρός, ολότελα δικός σου κόσμος, όπου επέλεξες να αποσυρθείς, για να αναλογιστείς όσα χάθηκαν από τη ζωή σου και απλά γυροφέρνουν στο υποσυνείδητο του εγκεφάλου σου, προσπαθώντας να βρουν τη σωστή χαραμάδα προς το φως του μυαλού. Επίπονη διαδικασία? Το κάθε άλλο!

Έστω ότι μια μέρα εξαϋλώνεσαι και γίνεσαι σκέψη. Μπορείς να μπεις στο μυαλό οποιουδήποτε θέλεις και να παρακολουθήσεις ό,τι θέλεις. Αλλά στο μυαλό μόνο ενός ανθρώπου. Όχι σε δεύτερου. Ποιον θα επέλεγες?

Έστω τώρα ότι μπορείς να αναιρέσεις αυτό το δικαίωμα, διατηρώντας την ίδια ιδιότητα για να μάθεις, πάλι μόνο για ένα πρόσωπο, τα κελεύσματα της καρδιάς του. Θα απεμπολούσες το πρώτο σου δικαίωμα για να αποκτήσεις το δεύτερο ή όχι? Τι σε νοιάζει παραπάνω? Η καρδιά ή το μυαλό? Θέλεις αγάπη ή θέλεις ζωή? Ή μήπως για σένα η αγάπη είναι ζωή αλλά η ζωή σου χωρίς αγάπη δεν λογίζεται?

Νομίζω στο ξανάπα. Μου τη σπάνε οι λέξεις με πολλαπλά νοήματα. Late είναι ο πρόσφατος. Είναι και ο αργοπορημένος. Αυτός που το έχασε το παιχνίδι!

Θυμάμαι σαν τότε, μια λεπτή φωνή να τραγουδά τα βράδια του καλοκαιριού. Είχε και συνοδεία ντροπαλή. Ακόμα ντρέπεται?

Πίσω από κάθε θέλω κρύβεται και ένα μπορώ.

Φτάνει να το ξέρεις. Φτάνει να μην άργησες. Φτάνει να είσαι εσύ.

 

Advertisements

2 thoughts on “Too late tonight

  1. ~Πίσω από κάθε θέλω κρύβεται και ένα μπορώ.

    Φτάνει να το ξέρεις. Φτάνει να μην άργησες. Φτάνει να είσαι εσύ.~
    polu wraio!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s