Βλέμματα αδυσώπητα

Αν μάθαινες πως τ’ αστέρια του ουρανού ήταν απλά φωτάκια σε μαύρο πανί, θα ήθελες ακόμα να ταξιδέψεις εκεί με τη σκέψη σου? Εγώ λέω πως ναι! Δεν είναι ποτέ ο προορισμός για σένα. Είναι το ίδιο το ταξίδι που αγαπάς, έστω και σαν σκέψη.

Είσαι πολύ μακριά. Ταξιδεύεις σε μια άλλη πόλη, μια πόλη που δεν έχεις πάει ποτέ. Δυτικά. Μια νέα αγάπη. Μια Αγάπη! Μια νέα εμπειρία στη μικρή ζωή σου.

Βρίσκεις μια αστεία αφορμή και κατεβαίνεις από το αυτοκίνητό σου να περπατήσεις στον ήσυχο επαρχιακό δρόμο. Καλοκαίρι. Έχει ένα ελαφρύ αεράκι που παιχνιδίζει με τα όμορφα, μακριά μαλλιά σου. Γυρνάς το κεφάλι σου και βλέπεις τον έναστρο ουρανό. Χαμογελάς. Ανοίγεις τα χέρια και αρχίζεις να στροβιλίζεσαι αργά. Χαμογελάς και γελάς! Στροβιλίζεσαι πιο γρήγορα. Γελάς δυνατά πια! Ακούγεσαι στη μέση του πουθενά. Κάποια σκυλιά γαβγίζουν από απόσταση, σαν μυστική συνοδεία στο απόκοσμο γέλιο σου. Η μαγεία της στιγμής σε παρασύρει πάνω από το έδαφος. Γίνεσαι ένα με τη βραδιά, με τα άστρα, με το μαύρο πανί όπου στέκονται καρφιτσωμένα. Έχεις ξεφύγει απ’ τη γη. Δε νιώθεις τα πόδια σου καν να ακουμπούν στο έδαφος. Ζεις κάτι εξαιρετικά ασύλληπτο. Θα’ θελες όλος ο χρόνος σου να τελείωνε σε αυτή τη στιγμή. Να μην τελειώσει ποτέ το τώρα, να παγώσει! Κάνεις μια δεύτερη και μια τρίτη και μια τέταρτη πιρουέτα στον αέρα. Και πέφτεις κάτω με κρότο. «Γκντουπ» νομίζω είναι ο ήχος και από εκεί υποψιάζομαι βγαίνει και η λέξη γδούπος. Ένα δάκρυ ξεφεύγει και σφηνώνεται στη σχισμή του βλεφάρου. Εσύ έπεσες. Αυτό αρνείται…

Πόσες φορές λες κάτι και πραγματικά το εννοείς με όλη τη δύναμη της ψυχής σου? Πόσες φορές είσαι 100% αληθινός? Πόσες φορές υπήρξες ο άνθρωπος που θα ήθελες να είσαι?

Σχετικιστής! Αυτός είναι ο καλύτερος χαρακτηρισμός που θα μπορούσα να σου βρω. Όχι, χαζός άνθρωπος δεν είσαι. Έχεις όμως μια τάση να τα βλέπεις όλα σχετικά. Σε σχέση πάντοτε, με τι άλλο? με το συμφέρον σου. Η αγάπη όμως να θυμάσαι είναι ΘΥΣΙΑ. Γιατί αγάπη χωρίς θυσία δεν υπάρχει. Και η χαρά είναι στο να δίνεις. Και συ δεν έδωσες ποτέ σου. Ποτέ.

Κάποια λόγια λέγονται απλά για να ειπωθούν. Κάποια φιλιά όμως είναι ανεκτίμητα. Είναι αυτά που δεν πρόλαβες να ζήσεις.

Κάποια βράδια περνούν για να έρθει η αυγή. Κάποια βλέμματα όμως είναι αδυσώπητα. Είναι αυτά που δεν έμαθες να αντικρύζεις.

Κάποιες σκέψεις ανασύρονται απλά για να φανερωθούν. Κάποια αισθήματα όμως ζουν και πεθαίνουν μέσα σε ένα βιαστικό ανοιγόκλεισμα των βλεφάρων. Είναι αυτά, πάνω στα δικά σου βλέφαρα.

Είναι μερικές μικρές ώρες τις ημέρας που έχουν κάτι μαγικό για όσους ακόμα μιλούν παιδικά: δίνουν άλλη σημασία στις λέξεις! Σκέψου τις λέξεις αυτές, ΤΩΡΑ, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, στις 2.07 τα ξημερώματα και πες μου αν σου ακούγονται μόνες τους, σκέτες.

Φιλί

Χέρι

Νόημα

Βλέμμα

Ιδρώτας

Ταξίδι

Έρωτας

Φωτογραφία

Αγκαλιά

Χρόνος

Ξέρεις ποια λέξη σου μου έμεινε στο μυαλό χαραγμένη για πάντα? Αυτή που δεν είπες ποτέ!

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s