Κι ας κλαις!

Για όλους τους λόγους του κόσμου, αυτά τα Χριστούγεννα πρέπει να είναι πολύ, πολύ ξεχωριστά! Για τις μέρες που τρέχουνε, όλα είναι δρόμος. Για τα λόγια που βρέχονται, κάθε λέξη είναι γιορτή. Για την αγάπη που έρχεται, κάθε μέρα είναι γιορτή. Κι ας κλαις.  Δεν θέλει δάκρυα. Δεν θέλει βία. Δεν θέλει τίποτα, παρά λήθη και αλήθεια.

Προχθές μόλις είδα έναν πανέμορφο γατούλη με κίτρινο κουδουνάκι! Ήταν ένας νεαρός γατούλης, κοντά στο έτος, υποθέτω, σε ηλικία. Καθώς περπατούσα άκουσα έναν μάλλον ασυνήθιστο θόρυβο και είδα αυτή τη γρήγορη, ντελικάτη φιγούρα να τρέχει παιχνιδιάρικα στο μισοσκόταδο. Ήταν απογευματάκι και γυρνούσα σπίτι από την αγορά. Πάντα μου άρεσαν οι γάτες, αλά αυτός ο γατούλης ήταν πολύ γλύκας. Του πέταξα ένα «ψιτ» για να έρθει, γνωρίζοντας ότι είχα λίγες πιθανότητες, μιας και τα γατιά της πόλης δεν πολυεμπιστεύονται τους ανθρώπους και καλά κάνουν, αλλά μόλις πλησίασε και τον χάιδεψα λιγάκι, το μάτι μου καρφώθηκε κατευθείαν στο λαιμό του. Φορούσε ένα μικρό, κίτρινο κουδουνάκι που καθώς έτρεχε έκανε έναν πολύ ιδιαίτερο ήχο, προδίδοντάς τον. Σίγουρα αυτός ο πανέμορφος γάτος ήταν καταδικασμένος να μην κυνηγήσει ποτέ του οτιδήποτε!

Είναι η δική μας κατάσταση που ορίζει σχεδόν πάντα το τι σκεφτόμαστε για τους άλλους. Πάντα συμβαίνει αυτό. Και είναι τελείως ανθρώπινο. Κι ας παρεξηγείται καμιά φορά. Ήμασταν πάντοτε φθαρτοί!

Σκέφτηκες ποτέ τι αισθάνεται ένα ψάρι μέσα στη γυάλα του? Θέλει άραγε να βγει? Βαριέται εκεί μέσα? Το χαρακτηριστικό με το βραχύβιο της μνήμης του είναι αρκετά καλή δικαιολογία για να το κλείνεις εκεί μέσα? Ή μήπως το διάφανο της γυάλας σε κάνει να κοιμάσαι καλύτερα τα βράδια?

Μια αγάπη είναι πάντα μια αγάπη. Μια ζεστή αγκαλιά, ένα γλυκό φιλί και μια ελεύθερη καρδιά που μπορεί να ονειρεύεται ένα καλύτερο αύριο.

Μην αργείς. Σήκω από τη θέση σου ΤΩΡΑ! Πάνε στον κοντινότερο καθρέφτη και κοίτα μέσα. Τι βλέπεις? Ο άνθρωπος που αντικρίζεις είναι αυτό που ήθελες να βλέπεις πριν από 10 χρόνια?

Αν όχι, βγες και ψάξε τον αληθινό σου εαυτό έξω από το σπίτι. Στις τραμπάλες τις παιδικής χαράς. Στα λιβάδια με το βραδινό αεράκι. Στα νησιά με τους φιλόξενους μαγαζάτορες. Στα μάτια που δεν παρέλειψες να προδώσεις τόσο μα τόσο φθηνά.

Αν ναι, κάνε ένα ΠΑΡΤΥ! Ναι, καλά άκουσες. Κάνε ένα πάρτυ. Και κάλεσέ τους όλους. Θέλω να έρθω να σε δω να χορεύεις. Κι ας κλαις. Συνέχισε να χορεύεις. Κι ας μην αντέχεις τον ήχο από το κίτρινο κουδουνάκι σου…

 

Advertisements

2 thoughts on “Κι ας κλαις!

  1. «Ο άνθρωπος που αντικρίζεις είναι αυτό που ήθελες να βλέπεις πριν από 10 χρόνια?»

    «Συνέχισε να χορεύεις. Κι ας μην αντέχεις τον ήχο από το κίτρινο κουδουνάκι σου…»
    wraio!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s