1000 φορές κακός

Καμιά φορά, εκεί που κάθεσαι, σού ‘ρχεται να δώσεις μια «σπρωξιά» σε όλα και να φύγεις! Να καβαλήσεις το πρώτο σύννεφο και να αρχίσεις να πετάς μακριά. Μακριά από όλους και από όλα. Να ξεφύγεις από αυτόν τον παραλογισμό που σε τυραννά. Να πάψει να είσαι δυνάστης και να καταδυναστεύεσαι ταυτόχρονα.

Πάντοτε είχα μια απορία: έχεις περάσει ποτέ ΜΙΑ μέρα ολόκληρη μέσα στο σπίτι σου? Ήθελα να ήξερα εάν το έχεις κάνει αυτό ποτέ. 24 ώρες. Ολόκληρες. Στους ίδιους, τέσσερις, καλοβαμμένους τοίχους. Λοιπόν?

Σκέφτηκες ποτέ τι είναι ένα σκυλόσπιτο? Είναι ένα σπιτάκι που κοροϊδεύουμε το σκύλο μας. Του λέμε να μείνει εκεί και τον δένουμε συνήθως με μια μακριά αλυσίδα, έτσι ώστε να μπορεί να κάνει μια μεγάλη βόλτα και να νομίζει ότι πήγε κάπου μακρύτερα από εκεί που ήταν πιο πριν. «Επίφαση ελευθερίας». Ρίξε τώρα μια ματιά στο σπίτι σου και στο αυτοκίνητό σου. Σου θυμίζουν κάτι?

Οι άνθρωποι έχουν μια κακιά συνήθεια. Πολύ κακιά όμως. Αρχίζουν μια φράση της καθημερινότητάς τους πάντοτε με το «εγώ». Έστω και αν δεν το λένε φωναχτά. Κι όμως από κάθε άνθρωπο μαθαίνεις πράγματα, ακόμα και από τα λάθη του. Αρκεί να ξέρεις να τα διακρίνεις. Κι αν έχεις και το θάρρος να του τα πεις κατάμουτρα, τότε σε παραδέχομαι ακόμα περισσότερο. Κι αν ενδιαφέρεσαι για το δίκαιο, είσαι γεννημένος σε λάθος εποχή!

Άλλο πράγμα είναι η δικαιοσύνη και άλλο η δικαιότητα. Θα ήθελα πάρα πολύ η πρώτη λέξη να μην υπήρχε καθόλου στις ζωές μας. Να κινούμασταν όλοι με βάση τη δικαιότητα. Και θα ήθελα τη δικαιότητα να τη γνώριζαν όλοι και να μην μου τη βγάζει με κόκκινη υπογράμμιση ακόμα και ο κειμενογράφος, ως άγνωστη λέξη. Ίσως τότε να είχαν κάποιο νόημα και οι ανθρώπινοι διάλογοι.

«Κάποια μέρα θα σε πάρω να φύγουμε». Εκεί ψηλά που ονειρευτήκαμε. Εκεί που δεν υπάρχουν αλυσίδες. Εκεί που τα όνειρα δεν τελειώνουν ποτέ. Κι ας αργεί η αγάπη. Κι ας θέλει κόπο. Ας θέλει χρόνο. Αρκεί να με κοιτάς πάντα μέσα στα μάτια. Εγώ θα είμαι εκεί.

Ποτέ δεν μου άρεζαν τα μέτρια. Χίλιες φορές κακός παρά μία μέτριος.

Θέλω. Δεν θέλω να ξέρω. Ξέρω. Αλλά δεν ξέρω αν θέλω.

Είναι περίεργο, δεν νομίζεις? Τίποτα δεν είναι πιο περίεργο αν το καλοσκεφτείς. Χμμ… Ίσως όχι και τόσο πολύ περίεργο  εάν το καλοσκεφτείς ακόμα περισσότερο!

«Η ανθρώπινη φύση είναι άπληστη» ως γνωστό. «Δεν θα παρασυρθώ άλλο. Θα σταματήσω εδώ». «Μια χαρά περνάω κι έτσι». Και ξεχνιέσαι.

Η ελευθερία αρχίζει με ένα Ε. Το ίδιο και Εσύ.

Η εγκατάλειψη αρχίζει με ένα Ε. Το ίδιο και Εγώ.

Ο έρωτας αρχίζει με ένα τεράστιο Ε. Το ίδιο κι Εμείς!

 

 

 

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s