Δεν

Ένα πράγμα που πάντοτε ήταν πρώτο ανάμεσα σε αυτά που σιχαινόμουν είναι η συμβατικότητα. Δεν γεννήθηκα συμβατικός, δεν ζω συμβατικά και -σχεδόν σίγουρα- δεν θα μπορέσω ποτέ να εξοικειωθώ και να ακολουθήσω όσα κάνουν οι άλλοι. Καμιά φορά αυτό με φέρνει σε τρελή αμηχανία. Τις περισσότερες φορές όμως με κάνει πολύ υπερήφανο γι’ αυτό που είμαι και κυρίως για αυτά που ΔΕΝ πιστεύω.

Πρώτα πρώτα δηλαδή δεν πιστεύω στις καλές προθέσεις των ανθρώπων. Είμαι ο ίδιος καλοπροαίρετος. σαν άνθρωπος. Κάθε πρωί όμως που ξυπνάω, ξέρω ότι κάπου εκεί έξω, ανάμεσα στο πλήθος, υπάρχει ένας τύπος που θα θελήσει να με αδικήσει, θα με σπάσει τα νεύρα και στη συνέχεια θα προσπαθήσει να με κάνει να αντιδράσω συμβατικά. Δεν πιστεύω ότι όλοι είναι καλοί. Ίσως ήταν καλοί όσο ήταν παιδιά. Όχι πια. Και γι’ αυτό λειτουργώ αντισυμβατικά. Τους αφήνω να με αδικήσουν. Τόσο όσο πρέπει. Ποτέ λιγότερο, σπάνια περισσότερο. Όσο ακριβώς πρέπει. Γιατί οι άνθρωποι ξυπνούν το πρωί και πιστεύουν ότι θα πάνε στη δουλειά τους και δεν θα μαλώσουν με κανέναν? Γιατί το πιστεύουν ακόμα?

Έπειτα δεν πιστεύω ότι η αγάπη χαρίζεται. Η αγάπη είναι χώρος για λίγους. Είναι τόπος ιερός, είναι πατρίδα. Και κερδίζεται. Δεν χαρίζεται. Γι’ αυτό κι εγώ λειτουργώ αντισυμβατικά. Την κυνηγώ. Σαν κάτι αυθαίρετο. Μακριά από ανθρώπους και χαμόγελα. Μακριά από αγκαλιές και όρκους πίστης. Μακριά. Στα ποτάμια και τα λιβάδια. Στις γάτες της γειτονιάς και στο ευγενικό βλέμμα της κυρίας που μαζεύει τα σκουπίδια στο δρόμο. Στους μισογκρεμισμένους τοίχους και στην κοπέλα που μου φτιάχνει τον καφέ κάθε πρωί. Στα δώρα που δεν λες ευχαριστώ. Σε σένα.

Και φυσικά δεν συνηθίζω να δείχνω τη χαρά μου χορεύοντας. Δεν νιώθω την ανάγκη να χορέψω. Ο χορός του άντρα είναι στην ψυχή του. Ό,τι σε κάνει να νιώθεις την καρδιά σου να πάλλεται 5 πόντους πάνω από το στήθος σου, είναι χορός. Κι ό,τι σε μαγεύει στα μάτια της είναι μελωδία. Κι ό,τι έζησες τόσα χρόνια και περνά σαν συρμός στη σκέψη σου είναι αρμονία. Κι αυτό που ακόμα σε ροκάρει τα βράδια και βαρά τα ντραμς στο φλεβόκομβο της καρδιά σου, είναι ρυθμός. Ο ρυθμός της δικής σου ζωής.

 

 

 

Advertisements

4 thoughts on “Δεν

  1. filoi mou s’ayth th zwh pairnoume o,ti akrivws dinoume..ki an plhgwnoume tous anthrwpous ..estw ki an den to katalavainoume..tote isws na lavoume ki emeis th dikh tous apporipsh * ki oxi apo antidrash alla ws fysiko epakoloutho afou den eimaste rombot na agapame kai na kse-agapame…na mas plhgwnoun kai na eimaste idioi ksana mesa mas..idioi sth symperifora mas..kati den tha’nai to idio..isws h mageia ayth pou mas kanei na theloume na doume ton allon para ta osa «provlhmata»..
    * ki ayto isxuei gia olous mas

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s