Μασκαράτα

Σ’ αυτή τη ζωή, ως γνωστόν, όλοι γνωρίζουμε τα πάντα! Κανείς δεν κάνει λάθη, κανείς δεν πληγώνεται, κανείς δεν πρέπει να ζητάει συγγνώμη για τίποτα. Η ζωή είναι ένα πανέμορφο ταξίδι. Ένα παραμύθι χωρίς δράκους, μόνο με πρίγκηπες κι αρχοντοπούλες. Και ό,τι κι αν κάνεις ΕΣΥ είναι πάντα σωστό, αρκεί να μπορείς να πείσεις και τους υπόλοιπους γι’ αυτό.

Ξέρεις αλήθεια πως μυρίζει η ελευθερία? Ξέρεις τι είναι να ξυπνάς το πρωί και να ανοίγεις το παράθυρο να μπει ο ήλιος κι ο καθαρός αέρας? Έχεις σαπίσει τόσα χρόνια, σ’ αυτή την άχαρη πόλη, ανάμεσα σε μίζερες φάτσες και συνεργάτες καρτούν. Δουλεύεις για να ζήσεις 5 ώρες τη βδομάδα. Φωτοσυνθέτεις μούχλα κι αναπαράγεις αβελτηρία. Γελάς με μικροπρέπειες και σε πικραίνει η ζωή! Σκοτώνεις μέρα με τη μέρα τη διάθεση για μια καλύτερη νύχτα, μια αληθινή νύχτα, μια δική μας νύχτα.

Τα αισθήματα είναι σαν τα μικρά παιδιά. Χαίρονται και σε κάνουν χαρούμενο. Κλαίνε και σε στενοχωρούν. Παίζουν, τρέχουν, χαλάνε κόσμο, σε αναστατώνουν με ό,τι κι αν κάνουν. Κι εσύ, κουρασμένος όσο ποτέ άλλοτε στο τέλος της ημέρας, παραδίδεσαι ευτυχισμένος με την ιδέα ότι υπάρχουν και θα υπάρχουν πάντα εκεί για σένα κάθε φορά που θα επιστρέφεις. Κάθε μοναδική φορά που θα θέλεις, θα είναι εκεί για σένα.

Θέλω να χτυπήσει ένα πρωί το τηλέφωνο, ξημερώματα. Στις 3. Με απόκρυψη. Και να το έχω στο αθόρυβο. Θέλω να ξέρω πως είσαι εσύ, να το νιώθω. Να βλέπω στο σκοτεινό δωμάτιο να αναβοσβήνει προς το ταβάνι το φως της οθόνης, να ακούω τον ήχο από τη δόνηση της συσκευής πάνω στο γραφείο και να ξέρω, να το πιστεύω, να είμαι σίγουρος πως είσαι εσύ. Και να μην σηκωθώ καν να το σηκώσω. Να κλείσω τα μάτια μου ευτυχισμένος και να γυρίσω στο πλάι να σε αγκαλιάσω. Και το πρωί να ξυπνήσουμε αγκαλιασμένοι.

Από μικρός αγαπούσα τη φύση. Μου άρεσε να πηγαίνω περιπάτους, εκδρομές μέσα στην πλάση. Να παρατηρώ τα έμβια και τα άψυχα. Τα έντονα και τα απαλά. Τα όμορφα και τα άσχημα. Δεν υπάρχει κάτι που δεν έχει θέση στον κόσμο αυτό. Θέση δεν έχουν οι μίζεροι και οι λίγοι. Μια αντίθεση είναι μια όμορφη διαφωνία. Μια θέση είναι μια μερική συμφωνία. Μια αγάπη είναι μια απόλυτη αρμονία. Ένα «εγώ» και ένα «εσύ», στο ίδιο περιβόλι.

Ένα περιβόλι είναι κι η ψυχή του ανθρώπου, ένας μπαξές με αισθήματα. Πας μια βόλτα, ξανάρχεσαι και όλα έχουν αλλάξει. Άλλα μου έλεγες κάποτε. Θυμάσαι?

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s