Λιτανεία στο δρόμο της μοναξιάς

Υπάρχει ένα ιατρικό στατιστικό που μπορεί να το ερμηνεύσει κανείς με περισσότερους από δύο τρόπους. Ένα, μάλλον, παραπλανητικό στατιστικό. Τι λέει αυτό? Ότι το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό θανάτων συμβαίνει κατά τη διάρκεια του ύπνου. Πες μου ότι το ήξερες… Μα, φυσικά και το ήξερες! Γι’ αυτό και αποφεύγεις να κοιμάσαι πια τα βράδια. Σε βλέπω.

Όλοι όσοι κλείνουν τα μάτια κινδυνεύουν δηλαδή να πεθάνουν περισσότερο από ότι οι υπόλοιποι? Το 1/3 της ζωής του ο άνθρωπος το περνάει κοιμώμενος (και μερικοί πολύ περισσότερο!), είναι επομένως κάτι πραγματικά σημαντικό που έχει να μας πει η στατιστική αυτή ή κάποιος πειραγμένος ιατρός ήθελε να αποδείξει ότι ξέρει από στατιστική και SPSS? Απαντάω αντιστρέφοντας το ερώτημα. Όλοι όσοι έχουν τα μάτια τους ανοιχτά, είναι σίγουρο ότι ζούν?

Πάντοτε μου άρεσε να πηγαίνω στον επιτάφιο. Τόσα χρόνια, νομίζω πως είναι από τα ελάχιστα πράγματα που κάνω κάθε χρόνο ανελλιπώς. Η αίσθηση αυτή της λιτανείας, το θυμίαμα στον αέρα, το ομαδικό βάδισμα των ανθρώπων με παραπέμπει κάθε φορά σε μια άλλη εποχή. Σε μια εποχή που οι άνθρωποι ζούσαν περισσότερο με λιγότερα. Που η αγάπη ήταν κάτι ιερό και ο άνθρωπος έβλεπε τον άλλον στα μάτια όταν τού μιλούσε. Που τα παιδικά γέλια στις αυλές των σπιτιών δεν καλύπονταν από τις τρομακτικές ειδησεοκραυγές των τηλεοράσεων. Και που τα μάγια λύνονταν πάντα, αν απλά έδενες κόμπο τα δάχτυλά σου και έλεγες μέσα σου μια μυστική προσευχή.

Τι αξία έχει αλήθεια ένα ζευγάρι χέρια, αν δεν πιάνονται?

Τι αξία έχει ένα ζευγάρι χείλη, αν δεν σμίγουν με τα δικά σου?

Και τι αξία είχε ποτέ ένα ζευγάρι μάτια, αν δεν σε κοιτάζει κατάματα, λίγο πριν βασιλέψουν τα βλέφαρά του?

 

 

 

Advertisements

9 thoughts on “Λιτανεία στο δρόμο της μοναξιάς

  1. «το ομαδικό βάδισμα των ανθρώπων με παραπέμπει κάθε φορά σε μια άλλη εποχή. Σε μια εποχή που οι άνθρωποι ζούσαν περισσότερο με λιγότερα. Που η αγάπη ήταν κάτι ιερό και ο άνθρωπος έβλεπε τον άλλον στα μάτια όταν τού μιλούσε. Που τα παιδικά γέλια στις αυλές των σπιτιών δεν καλύπονταν από τις τρομακτικές ειδησεοκραυγές των τηλεοράσεων»
    me metafereis se alles epoxes..tote pou zousan agaphmena proswpa akomh..polu syginhtiko ….ki emena o epitafeios mou aresei kai pantote dakryzw kai prospathw na sygratoumai na mhn fanw ston kosmo…einai megala kai vatheia ta synaisthimata…

    • Κι αν καποιος να σε δει να δακρυζεις και να κλαις, ακομα και με λιγμους, τι σημαινει?Ντροπη για σενα που εκλαψες?Αδιακρισια του αλλου που σε κοιτουσε να κλαις?Ή μηπως δικο σου θαρρος, που δεν ντραπηκες να εκφρασεις την ψυχη σου εκεινη τη στιγμη, και αγαπη του αλλου που δεν σου γυρισε την πλατη?Το κλαμα ειναι ανακουφιση, ειναι λυτρωση και τα δακρυα ξεπλενουν την ψυχη, οπως το καθαριο νερο της πηγης ξεπλενει τις βρωμιες απο το πλακοστρωτο….

  2. xaxxa..les e? aaaax oloi mikra paidia eimaste..alla makari na kleiname ta matia mas kai na gyrnousame sta palia…h zwh twn megalwn den einai dikaia, den exei paramythi me kalo telos panta..ki an exei ayto erxetai meta apo polu kourash k pono

  3. «»»»»» kamia eftyxysmeni zwi den strwthike me dakrya pantws «»»» κι εμεις δλδ. οι ευαισθητοι ανθρωποι τι να κανουμε? να αλλαξουμε? αφου δεν γινεται…δεν μπορουμε να κανουμε καλυτερο τον κοσμο..ουτε πιο «σκληρό» τον εαυτό μας….αστα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s