Ξαφνικά

Πάντα μου άρεσε να παρατηρώ! Η παρατηρητικότητα είναι αναμφίβολα μέσα στις δύο σπουδαιότερες αρετές ενός καλού συνομιλητή. Μιλάς και παρατηρείς. Παρατηρείς και ξέρεις έπειτα τι να πεις. Αλληλένδετο δίπολο, εγγύηση για μια σωστά δομημένη σκέψη. Και ποιος τη χρειάζεται πια?

Κάποτε, ορμώμενος τόσο από περιέργεια όσο και από φιλομάθεια, πήρα δυο μέλισσες από πίσω και τις παρακολούθησα για να δω τι κάνουν. Η πρώτη πήγαινε σε όλα τα λουλούδια και καθόταν γρήγορα γρήγορα επάνω. Έπαιρνε λίγο «κάτι» από τους στήμονές κάθε άνθους και ξανάφευγε βιαστικά βιαστικά, για να πάει σε άλλο λουλούδι. Η άλλη μέλισσα πάλι φαινόταν πιο επιλεκτική. Τριγύρισε πρώτα όλη την περιοχή, σκέφτηκε αρκετά με το «φτωχό» εντομομυαλό της και όταν ένιωσε απολύτως σίγουρη για το που θα πρέπει να πάει, έκατσε σε ένα πολύχρωμο λουλούδι για πολλές ώρες. Κι έπειτα, κατάκοπη όπως ήταν, άνοιξε τα μικρά, μαύρα φτερά της και χάθηκε προς τον ουρανό.

Πέρασαν αρκετά βράδια από τότε δεν νομίζεις? Τα χνάρια της ζωής χάνονται μέσα στη νύχτα. Τα αισθήματα ξεφτίζουν στο χρόνο. Αξίζει? Αξίζεις κάτι τέτοιο?

Σηκώνεσαι πρωί. Ανοίγεις το παντζούρι σου κι ο ήλιος σου χαμογελά ολάκερος! Κι έχει ένα κρυφό γελάκι, ένα γελάκι που το χρησιμοποιεί μόνο μαζί σου. Και σε τρελαίνει αυτό ξέρεις. Σε κάνει να νιώθεις πως ακόμα κι αν μια μέρα πάψει να ανατέλλει για τον κόσμο τούτο, θα είναι εκεί για να φωτίσει τη δική σου ζωή, με το γελάκι αυτό το κρυφό, το «δικό» σας. Θα είναι εκεί για σένα και το ξέρεις. Μόνο για σένα.

Ένα πράγμα έμαθα τον τελευταίο χρόνο και θέλω να το μοιραστώ μαζί σας. Κι εσύ που τώρα διαβάζεις αυτές τις γραμμές, να ξέρεις πως ποτέ δεν είναι αργά στη ζωή σου για να γνωρίσεις ενδιαφέροντες ανθρώπους. Είτε πετάς από λουλούδι σε λουλούδι είτε επιλέγεις πολύ προσεκτικά που θα καθίσεις, υπάρχει εκεί έξω, χαμένο μέσα στο λιβάδι της ζωής, ένα μοναδικό λουλούδι που σε περιμένει να το γνωρίσεις.

Ξαφνικά, από το πρώτο «γεια», από το πρώτο κιόλας χαμόγελο, νιώθεις, βλέπεις, αγγίζεις, ακούς την ομορφιά του. Παρατηρείς πράγματα που δεν τους έδινες ως τώρα σημασία. Γελάς πιο αληθινά. Η καρδιά σου χτυπάει δυνατά στο στήθος σου κι η ζωή σου έχει άλλο νόημα. Είσαι ξανά «εσύ». Κι όλα αυτά, έτσι ξαφνικά…

 

Advertisements

2 thoughts on “Ξαφνικά

  1. aksizei ton kopo na perimeneis elpizontas file mou?k an auto to louloudi den uparxei gia sena?h akoma k an uparxei alla den einai grafto ths moiras sou na to breis?ti kaneis?apla perimeneis mia zwh gia ena kalo pou isws k na mhn er8ei pote…h zeis ka8e mera sou san na nai h teleutaia s auto ton a8lio kosmo?…ti na pw?xairomai pantws pou mesa sthn apelpisia pou me exei kurieusei exw kalous filous dipla mou opws esu tolh mou,pou mou upen8umizoun pws h zwh einai wraia k pws aksizei na th zeis k me ta kala k me ta straba ths mexri thn teleutaia sou anasa!!na sai kala!!! 🙂

  2. Η ζωή δεν είναι απλά ωραία, είναι τέλεια! Βγάλε από μέσα σου καθετί που σε πληγώνει και προχώρα. Εγωιστικό? Ναι! Αποτελεσματικό? Απόλυτα!
    Να ζεις, ν’ αγαπάς και να μαθαίνεις. Κάθε ανάσα και μια εμπειρία. Keep going pal!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s