Έλειπες!

Συννέφιασε! Λίγο πριν και ήταν όλα λευκά. Λίγο μετά και θά ‘ναι όλα μαύρα. Σαν κάθε που νυχτώνει να σ’ αντάμωνα, έβγαλα το βλέμμα μου από το ταπεινό μπαλκόνι της ψυχής μου και σ’ αναζήτησα. Έλειπες!

Αυτή η μυρωδιά της βροχής, το ξέρεις καλά, με ξετρελαίνει. Νιώθω πως δεν μπορώ να αναπνεύσω. Λίγο πριν χαθώ στην παράνοια της φιλαυτίας μου, δυο σκιρτήματα συνοδεύουν τη σκέψη μου: το τικ και το τακ.

Πέρασαν μέρες στη σιωπή. Πέρασα μέρες στη σιωπή. Πέρασα στη σιωπή.

Τρεις είναι οι δυσκολότερες λέξεις σε αυτή τη ζωή: Βοήθεια, Σ’ αγαπώ, Συγγνώμη.

Βάλε τα με όποια σειρά θέλεις καλύτερα  ΕΣΥ και θα δεις ότι μπορείς να πεις ό,τι ήθελες. Ό,τι δεν είπες. Είχες το χρόνο σου μα πέρασες κι εσύ στη σιωπή. Έλειπες!

Σιωπή.

Καθώς το σαξόφωνο έπαιζε τα φωτεινά βράδια, έκλεινα τα μάτια κι αγκάλιαζα όλη την ευτυχία που μπορεί να αντέξει ένα κορμί. Μάτια όλο φως, χείλη μισάνοιχτα, λόγια γυμνά στο μισοσκόταδο. Αγάπη αποπνικτική, αγάπη δεκτική, αγάπη συγχωρετική.

Αγάπη.

Μια μέρα θα φύγω. Θα πάω εκεί που με περιμένουν. Είναι κάποιοι που με περιμένουν ακόμα. Γιατί δεν έφυγα ποτέ από εκεί και ούτε και θα φύγω. Κι ας έλειπες!

Σαν να μην με ξέχασες τόσο καιρό μετά, κι αυτό το βράδυ ο ήχος του NOKIA θα με ξυπνήσει γλυκά, ψιθυριστά.

Ξέρω πως τίποτα δεν είναι όπως πρώτα και πως τίποτα δεν γυρνά πίσω.

Ίσως και να είναι ένα καπρίτσιο.

Ίσως και να κάνει κακό η τόση εμμονή.

Ίσως και να είναι απλά αυτή η γλυκιά φωνούλα σου…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s