Archive | Απρίλιος 2013

Δες

Θόρυβος. Μόνος μέσα στο σκοτάδι και η βοή του δρόμου να νανουρίζει τις αισθήσεις μου. Θα μπορούσα και να κοιμηθώ εδώ, έτσι ακριβώς όπως είμαι. Τα φώτα της πόλης κιτρινίζουν το μυαλό μου και όλα μπερδεύονται αποπνικτικά σε ένα αναπάντεχο ταξίδι στην παράνοια του τίποτα.

Που και που περνάνε περαστικοί και με κοιτάνε. «Κοιμάται». Ποιος νοιάζεται? «Κλαίει». Γελοίος. «Πρεζάκι». Αμάν πια μ’ αυτούς…

Σαν μανδύας η νύχτα, σκεπάζει την ψυχή μου να μην κρυώσει. Και είναι αρχή ακόμα καλοκαιριού. Πόσο ακόμα?

Ένα λεπτό νήμα ενώνει το σήμερα με το πάντα.  4.00 π.μ.

Στο ράδιο σιγή, λίγα παράσιτα, κι έπειτα ήχος, από αυτούς που ποτέ δεν θυμάσαι.

– «Όλα γίνονται για το χρήμα, φίλε μου. Μια μέρα θα το καταλάβεις»

– «Τη μέρα που θα το καταλάβω…»

– «Ναι…»

– «Πυροβόλα με σε παρακαλώ!»

Η αγάπη είναι ένα γρανάζι, μέσα στο ρολόι της ζωής. Γυρίζει συνεχώς, δε σταματά. Το άκουσες αυτό? Δε σταματά. Ποτέ. Σαν τη ζωή κι αυτό, ήρθε και θα πεθάνει μαζί σου.

Δες! Πάρε μια φορά τα μάτια μου και δες. Δες αληθινά. Δες όσα δεν είδες μέχρι τώρα. Έκανες τόσο καιρό να με βρεις και τώρα φοβάσαι?

Γιατί? Οι αγάπες αλλάζουν χέρια ή τα χέρια αλλάζουν αγάπες? Έμαθες ή ακόμα ταξιδεύεις?

Αν ήμουν κάποιος άλλος θα σε μισούσα. Κι αν δεν ήμουν αυτός που είμαι, θα σε λάτρευα. Μα η αγάπη είναι τυφλή. Δες…